QUARTET
An interesting part between Misa and Irfan in this great novel.
<Misa>Awak.. saya tak nak jadi fitnah.
<Irfan> Saya tak faham.
<Misa> Saya… rasa bersalah pada diri sendiri tiap kali saya chat dengan awak, saya call atau SMS awak. Or replying you.
<Irfan> Oh. Maaf menyusahkan.
<Misa> Tak. Saya yang perlu mintak maaf. Sebab wanita itu boleh jadi antara dua. Meneguhkan seorang lelaki. Atau meruntuhkan seorang lelaki. Dan saya rasa saya sedang meruntuhkan awak.
<Irfan> Maaf. Saya ni jahil. Saya tak faham.
<Misa> Boleh tak kita jangan contact lepas ni? Saya rasa malu bila saya pakai macam ni… tapi pergaulan saya tak jaga. I mean kat luar saya jaga. Tapi… di maya… saya lepas ‘bebas’.
<Irfan> Oh… I thought we were friends.
<Misa> Yes. We were. And we are. And forever will be. Tapi, still niat tak menghalalkan cara kan? Antara kita tak ada apa- apa yang menghalalkan sebarang contact. Jadinya kenapa kita still contact? Saya tak baik. Sebab kalau saya baik… saya tak chat dengan awak macam ni. Saya biasa- biasa je. Saya ada masa saya lalai. Cuma… saya minta kerjasama daripada awak sekarang ni. Sebab saya tak mampu nak fight sorang- sorang. Saya minta… jangan contact saya. Kecuali kalau ada urusan penting. Maaf salah silap. Halalkan semua ilmu dan segala apa. Maaf. Assalamualaikum.
<Irfan> Waalaikumsalam.
How I wish to be like Misa.. Tapi kalau sekadar wish takde usaha tak guna jugak kan? Allah takkan merubah nasib seseorang itu melainkan dia ada usaha untuk merubah diri sendiri. Ayat- ayat Misa tu memang kena direct la kat batang hidung aku. Kat luar jaga, tapi kat fb, ym..huh. Memang no comment la kan..



